Deze week een kijktip die eigenlijk tussen onze must-sees van 2017 thuis hoort. De achtdelige serie The End of the F***ing World (trailer) is een Netflix orginal waarin James en Alyssa, twee Britse tieners, (on)gewild een moderne tienervariant op Bonny en Clyde worden. Met het Netflix-recept van hoogstaande cinematografie, goede acteurs, en het juiste sfeerbeeld is het een vermakelijke serie met donkere humor. Wanneer je als criminoloog verder kijkt, heeft het verhaal meer gelaagdheid dan je op het eerste oog zou zeggen.

 

De psychopathie van James wordt zeldzaam geloofwaardig neergezet.

 

De nuance in geestelijke gezondheidsproblemen en jeugdproblematiek wordt mooi aangevuld met stereotypering, welke terugkomt in de rol van de rechercheurs. De psychopathie van James wordt zeldzaam geloofwaardig neergezet zonder al te veel op clichés in te spelen, terwijl Alyssa de bekende rebelse tiener is maar toch nuancering aanbrengt in deze rol. Zonder verdere spoilers is de serie een absolute aanrader voor iedereen met interesse in jeugdcriminaliteit, de portrettering hiervan in series, of iedereen die een goede serie zoekt om de donkere winteravonden op te vullen. The End of the F***ing World is te zien op Netflix, reacties na het zien van de serie zijn uiteraard welkom!

 

In deze blog wordt beschreven waarom kwalitatief onderzoek nodig is naar de ervaring van slachtoffers van ex-partnergeweld van leven met de continue dreiging van toekomstig contact met de ex-partner en hoe strafrechtelijke verboden kunnen bijdragen aan het verbeteren van veiligheidsgevoelens en kwaliteit van leven in bredere zin.
Kritische berichten over de coronamaatregelen in groepschats of via andere media zijn geen zeldenheid. Met het gevolg van polarisatie in onze samenleving. In deze bijdrage laat Fiore Geelhoed zien hoe er ondanks polarisatie tussen groepen ook interessante parallellen zichtbaar worden. Parallellen die de huidige discussie minder ‘uniek’ maken dan de betrokkenen lijken te geloven.
In deze derde studentenblog van Jip van Gurp in het kader van het vak ‘Stedelijkheid, cultuur en criminaliteit’ wordt een kritische blik geworpen op Rotterdam als gentrificerende stad en haar invloed op stedelijke transformatieprocessen in relatie tot ruimtelijke concentraties van armoede en uitsluiting en het verlies van identiteit van oorspronkelijke bewoners.